Dywagacje człowieka dojrzałego - Edmund Muscar Czynszak

	Edmund Muscar Czynszak
	WSZYSTKIE PRACE Poezja (546) Proza (18) Fotografia (20) Grafika (2) Książki (6) O autorze Znajomi (32)

6 września 2010

poezja

Edmund Muscar Czynszak

Dywagacje człowieka dojrzałego

Ciało zbryzgane starością
nie dozna już cudu rozkoszy,
noc potargana wspomnieniem,
zaćmą pokryte oczy

Krok mierzony stopą nabrzmiałą
i oddech, co spokój gubi,
przemierzam te same ulice
wciąż innych spotykam ludzi.

Słońce już blednie w oddali,
liść wnet spadnie ostatni.
Z kwiatem do ciebie przychodzę
uśmiech swój pozostawiam,
Może już ostatni?

Paganini

6 września 2010 o 18:07

Świetny klimat Pan stworzył, doskonale płynie. Jestem zachwycony tym wierszem, szczerze. Pozdrawiam.

zgłoś

stateless

6 września 2010 o 19:19

piękny wiersz

zgłoś

Edmund Muscar Czynszak

6 września 2010 o 20:52

Wiersz ten jest wynikiem mego nastroju jaki towarzyszył mi po śmierci moje matki i przemyśleń jakie mnie dosięgały. Wszystkim dziękuje za zamieszczone komentarze.

zgłoś