15 września 2011

poezja

sergiusz juriev
sergiusz juriev

Droga na cmetarz

Нас в гроб вгоняют не чужие, 
К могиле нас ведут свои. 
Пока мы все еще живые, 
Вокруг и в нас идут бои. 

Удар любимых всех опасней. 
Уничтожает без огня. 
Удар любимых всех ужасней 
Сколочен гроб и для меня. 

В любви не может быть иначе 
Любовь- замедленный палач. 
И я прошу тебя,- не плачь, 
Не оскверняй мою могилу. 

И вот, стою с тупой сердечной болью, 
И я не в силах превозмочь, 
Ведь это послано судьбою 
Печальный, мой увы конец. 

Твоё ведь сердце отравило 
Запрятан в нем укус змеи. 
И в гроб вгоняют не чужие, 
В могилу сводят лишь свои!
11.03.2011 UA3URX

/
15 września 2011 o 18:50

cmentarz, Sergiuszu - o miłości i śmierci można śpiewać bez końca

zgłoś

sergiusz juriev
15 września 2011 o 20:06

Wiem moje slonce/ ale gdy cie zdraza ten dla kogo zylem temu kturemu sie otdalem calego siebie ta osoba pluje na cie i znalazla siebe na donku flazki z winem/ przykro ale ..............................................

zgłoś

ike
15 września 2011 o 19:10

czy pozwolisz, bym kiedyś, w wolnej chwili, spróbował coś przetłumaczyć? oczywiście Ty pierwszy, i być może jako jedyny, zobaczyłbyś efekt? ładne

zgłoś

Istar
15 września 2011 o 20:13

pozwalam :D

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się