7 października 2010

poezja

Paweł Kołodziejski
Paweł Kołodziejski

Co pozostaje

pozostaje tylko dłoń
odbita na szybie samochodu
i mała rysa po pierścionku
głos jeszcze
jak łodyga na wietrze która zasłania
głuchotę słuchawek i ślepotę ekranów
 
pogodzić się to znaczy
zamknąć wszystko
w czarnej skrzynce
i odstawić na półkę
pogodzić się to wstawać rano
myć się i jeść
wykreślać z planu dnia
kolejne zadania
nie mieć snów ani strachu  ani łez
napięcia
że znowu Będziesz obok
 
pogodzić się to odejść
do sterylnego wnętrza
w którym nie ma nic
prócz Twoich linii papilarnych
i rysy po pierścionku

Szel
7 października 2010 o 22:29

ten ostatni list przyniosl ci wiele goryczy Pawel! __cieplucho:)

zgłoś

Paweł Kołodziejski
7 października 2010 o 22:40

to wiersz sprzed roku Szel. Nigdy nie zamieszczam "gorących" tekstów. Nie gorące co nie znaczy, że nadal nie czuję pod palcami blizn po ich źródle. Pozdraiam serdecznie:)

zgłoś

Szel
7 października 2010 o 22:56

dlaczego nie zamieszczasz na goraco? pracujesz dlugo nad nimi..czy tez nie chcesz pokazywac swojego bolu...zakladam ze bliskim. tez sie usmiecham teraz:)

zgłoś

Paweł Kołodziejski
8 października 2010 o 23:12

to bardzo ważny dla mnie tekst. Szel jest jak Mówisz - ból musi się choć trochę przepalić. A do tego piszę bardzo mało. podziwiam Was tryskających pomysłami. "moja wyobraźnia jest jak kawałek deski"... nie jestem poetą.

zgłoś

Paweł Kołodziejski
8 października 2010 o 23:14

Barth. Nie wątpiłem, że smutne klimaty znajdą klucz do Ciebie. Wszak też Jesteś gorzki - do krwi...

zgłoś

a
11 października 2010 o 14:54

poczułam cierpkość słów.jeśli pogodzić to zamknąć w czarnej skrzynce i odstawić na półkę to wybacz,ale ja z Tobą się nie pogodzę:) czekam na więcej

zgłoś

Paweł Kołodziejski
12 października 2010 o 19:54

Rino, to miało być cierpkie. Stąd wewnętrzna niezgoda na brak zgody, czego dowodem ostatnie dwa wersy, które są zadrą pamięci nie dającą się zabić. "Wszystko mi Ciebie przypomina, szczególnie zaś brak Ciebie" etc... Nie wiem czy mnie stać na więcej;)

zgłoś

a
13 października 2010 o 16:10

czytając to pomyślałam o jarzębinie. pamięć ludzka jest podła myślę.jednak to już dygresja a nie opinia dotycząca wiersza. sprawdź;)

zgłoś

agnieszka_n
24 października 2010 o 18:23

Nic dodać, nic ująć...po prostu pięknie! Czuć, że słowa wypływają z głębi...pozdrawiam serdecznie.

zgłoś

Withkacy
27 listopada 2010 o 21:32

Świetny!

zgłoś

Paweł Kołodziejski
28 listopada 2010 o 16:10

Dzięki Witkacy. Pisałem o Tobie pracę mgr.;)

zgłoś

Paweł Kołodziejski
28 listopada 2010 o 17:04

Dzięki Krzymo:)

zgłoś

Rafał Muszer
5 lipca 2011 o 10:38

to i tak sporo

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się