dzięki barth. Twoje opinie są dla mnie bardzo ważne:)

zgłoś

szczególnie oddawanie się ziemi, śliczne

zgłoś

Bardzo piękny wiersz.

zgłoś

Piekny, bo skałada się z obrazów, ze szczegółow; jabłka, chmur, listów, ptasich plotek i nieszczęsnego psa. Stoimy obok autora i patrzymy

zgłoś

dziękuję. To dla mnie zaszczyt, że tekst zatrzymał na chwilę Panie, które Macie Wrazliwość na słowo wpisane we własne imiona:)

zgłoś

Proszę jaki dżentelmen. Ale to nie do mnie, tylko do Igraszki

zgłoś

No wiem do kogo i co;) Śledzę Wasze wiersze i komenty zatem wiem o czym mówię:)

zgłoś

Pawle długo kazałes sobie czekać na kolejna ucztę poetycką. Świetny wiersz. Obrazy. Pomarszczone jabłko. Kontemplacja. Chmury. Liscie. Dowód istnienia( kłania sie Thomas Merton-polecam :Nikt nie jest samotna wyspą) i wierny pies.Bardzo dobry wiersz.

zgłoś

Fajnie Jarku, że odwiedziłeś. Cieszę się że tekst trafił do ciebie. Merton a może Eliot, cioran, Witkacy etc. tj samotność i skończoność nasza wobec obojętności nieskończonego bytu?. ot temat do rozmyslań na łyk-endową noc;) dzięki:)

zgłoś

Ach! Jestem bardzo niezadowolona, że zdołałam powiedzieć tylko o tym co widzę poprzez wiersz, a nie o tym, czym jest ten obraz w istocie

zgłoś

Wando, proszę Cię o pełną wypowiedź. Bardzo to dla mnie ważne. Piszę tu bo czekam na takie opinie. Liczę na to.

zgłoś

Pawełku. Ja nie wiem. I lepiej nie definiować. Wiersze nie znoszą dopowiadania do końca.

zgłoś

Dobrze napisany, melancholijny wiersz. Cóż, idzie jesień...Pozdrawiam:).

zgłoś

jakbym czytała swoje myśli. jakbyś czytał w moich. jakby lubię opisywaną przez Ciebie jesień. pozdrawiam (;

zgłoś

The best

zgłoś

Odzywanie się do kogoś jako dowód na własne istnienie. Dobre.

zgłoś