dobrze wiesz Panie ze historia to potega, nie tylko klanow ale i ludow..i ja sie teraz czuje tak, jak moze sie czuc czlowiek ktory wie, ze klan ktory jest u wladzy, nabija kabze i klam mi zadaje, ze dba o lud...Peesa strzelam Cieniu..dlaczego ciebie tak malusko:(

zgłoś

Naszło Cie towarzyszu historiozoficznie...:)

zgłoś

to też niszczymy mosty i budujemy, żeby zniszczyć i odbudować...i tak trwa przemijanie z pokolenia na pokolenie....kruchość kruszy...;-)))

zgłoś

tylko z tytułu wywaliłabym "tych" - bo lepiej się czyta bez, Towarzyszu

zgłoś

Bywa, że przed poetą uchyla się przebłyskiem zasłona skrywająca przyszłość. Gdy obraz jest krzepiący zwą go wieszczem, lecz jeśli ujrzał mroczną wizję nie dają wiary żadnemu słowu. Oby jednak okazało się, że mimo wszystko zwycięży mądrość wsparta gorzkim doświadczeniem historii. Po raz kolejny Twój wiersz wstrząsa do głębi i zachwyca jednocześnie swoim jakże skondensowanym przekazem. Może gdzieniegdzie szwankuje odrobinę rytm ale dobór słów i trafność użytych metafor jest w najlepszym gatunku. Pozdrawiam :)

zgłoś

bardzo prawdziwe realia opisałeś, zabijanie pod byle pretekstem życia jest prawdą historyczną; ukazywanie podłości obyczjowości ma swój sens dlatego z wielką przyjemnością przeczytałem twój wiersz; dodał mi prywatnie otychy choć kiedyś też umrę to wiem że nie jestem pierwszy ni ostatni jakiemu udowodniono że życie nie ma sensu.

zgłoś

dobry wiersz, sugestywny

zgłoś