Credo? Experimentum (Focus Exchange)

Być może z resztą nie ma czego szukać, bo nic nie ma. Czym z resztą jest nadzieja na Heav? Nadzieją na niekończącą się ekstazę, na nastoletnie doznania przy lekturze Rilkego. Biedny Nietzsche tymczasem mówi: "polubić sytuację..." No i już się chyba wymusowała wielkość pesymisty. Pobyłem pesymistą, jak w symulatorze, wydawało mi się to ambitne. Ale znudziło! Znudziło, proszę państwa, znudziło! Co dalej? "Wieczności chcę bez dna, bez dna!" jak to ujął biedny Nietzsche podpisując się per Dionizos-Ukrzyżowany. Właśnie dlatego mówię, że naczelnie potrzeba afirmacji - ale gdzież ten Bóg, który potrafi tańczyć? Trzeba może wzorcem Rimbaud prężyć i rozprężać zmysły, pakować się w obłęd, bo przecież ten świat, mon Dieu, jest byle-jaki! Zrobimy sobie poręcze, zrobimy sobie mosty linowe, tam będzie stało, "z dośw." - tego nie chcemy, tam nie idziemy, to jest gówno w ładnym papierku. Żeby się tak za szybko nie zakatrupić. Uwaga z resztą jest wspaniałym narzędziem - co nam się nie podoba to wygumkujemy. I sobie przepłyniemy symulatorem Wieczności w ekstazę, w Wieczność samą, nawet już nie będziemy psioczyć i opluwać, bo, proszę państwa, to znudziło! Powoli, pomału, pomalutku, poręcze i mosty linowe. Mniejsza o hipotezy - humanizm, post-humanizm, i kogo rozsądnego obchodzi tragizm wyboru. Extasy, extasy... log-out, wszak egoista nie potrzebuje niszczyć… jeśli i tak wszystko jest projekcją. Czyli jednak coś się ceni!