Chroń mnie przed sobą i najlepiej zapomnij przy powołaniach, albo stwórz mnie skałą niech się rozbijają,

zgłoś

trochę to zbyt proste, zastosowanie środka stylistycznego -nieco pójście na łatwizne. aczkolwiek w wymiarze przekazu jak naj.

zgłoś

Niestety, bywa tak i to jest smutne. A co do wiersza, to bym trochę go uprościła. ;) Drugi wers jest zbędny moim zdaniem, w trzecim opuściłabym "się", a w czwartym "mi". I tak pozostanie wymowny. ;) Dobrego, Lauro C. :)

zgłoś

trochę przedobrzone. To tak jak jedziesz autobusem i przegapisz przystanek, na którym masz wysiąść.

zgłoś

Cóż ci mogę powiedzieć. Jesteś bardzo dobra. Też wiersz włazi do głowy i zostaje, jak smutna, niechciana piosenka. Pozdrawiam.

zgłoś

Miladora ma racje w kwestii "mi" w ostatnim. Mi adore.

zgłoś

bzdury i średniowieczny plagiat

zgłoś

bardzo głęboka myśl - treść w krótkiej formie - obszerna i wielowarstwowa.:) Bolesna.

zgłoś