Poezja

Żyje w rzeczywistości zajętych telefonów
I podprogowo przekazywanego odrzucenia.
Nie ma nic, tylko wypełniają ją
Oceany przejrzystych jak pryzmat uczuć.

Bezustannie w nich tonie, zatapia się, spala.
Tylko silne ręce mogą udusić,
Najbardziej zaciska gardło ta twarz
Widziana na przeciw
po nieodpowiedniej stronie tafli wody
wtedy..

13/02/14