1 maja 2011

poezja

Elleni
Elleni

Slepy los

Zawieszony jak wisielec na
drzewie
Miotasz się człowieku
By ratować siebie i rodzinę
Potokiem łez wylanych .
Chcesz wszystko zmienić
w swoim życiu.
Lecz los okrutny znów zranił cię.
Pukając do drzwi dobrej wróżki
nieśmiało zadajesz pytanie.
Co masz zrobić , jak postąpić
A może lepiej ze sobą skończyć
Bo dłużej  tak
już nie potrafisz żyć.
Wróżka cię wysłucha
karty postawi, da dobrą radę
i naprowadzić cię może na dobrą
drogę.
Być może nie takie straszne
jest to co widzisz w nich dzisiaj
Jutro twój los odmienić wszystko  może.
 
 autur : Elleni 21 marca 2011

Jacek Sojan
1 maja 2011 o 21:30

niestety, wiersz epatuje cierpiętnictwem; ani los ani wróżka nie ma wpływu na życie peela - sam peel musi znaleźć odwagę w sobie, by wziąć własne losy w swoje ręce...

zgłoś

gabrysia cabaj
1 maja 2011 o 21:31

pop dla mas

zgłoś

Elleni
1 maja 2011 o 22:09

Poezja jest poezją piszę co mi się podoba krytyka jest wskazana

zgłoś

Wieśniak M
1 maja 2011 o 22:22

Wisielec na drzewie jeżeli się miota to już raczej nie dla rodziny a przeciwko niej...

zgłoś

Florian Konrad
1 maja 2011 o 22:25

Bzdura wyziera już z pierwszych wersów- wisielec nie miota się raczej :)) z tego co czytałem -zaledwie kilka drgawek i finito :) O żadnej szarpaninie nie może być mowy, raczej nikt nie miota się wisząc na sznurze :)) (oczywiście wiedzy nie wynoszę z autopsji, nigdy się nie powiesiłem :)))))) Poza tym, jak zawsze- patetyczne pisanie godne gimnazjalistki.

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się