Poetry

W dziurawych rękach
trzymasz pęki róż


Mówię ci  tajemnice
a ty  wbijasz stokrotny raz mi  w plecy
tępy nóż

choć raz się uchlamy
w pazdziernikowa noc pod fontanną
na rynku pół nocy pod
 
gwiazdami jak perły szlachetne

gadałeś już tak nonsensownie
w gimnazjum na Wierzbowej
teraz pytam się po co ci

ten sznur z pętelką
zgasił ci oczy
co świeciły jak węgle

po co ta trumna i matka
"synu wstań, Piotrek!"

ojciec pijany nawet nie doszedł
do twojego grobu

po co...