kawa i śnieg - Rebeka Sowa

	Rebeka Sowa
	ALL WORKS Poetry (154) Diary (8) About me

20 december 2017

poetry

Rebeka Sowa

kawa i śnieg

maluję usta kawą
lepiej mieć na sobie czerń niż gówno warte wspomnienie

przez paznokcie do serca
dlatego raniłam cię jak kombajn zboże

wpływałeś na mnie jak ocean na plażę
i dochodziłeś przez góry razem ze słońcem

pięknie jest myśleć o miłości przez pryzmat płatków śniegu
nic tak szybko nie topnieje

blue eye

20 december 2017 at 20:53

bardzo, szczególnie ostatnie wersy

report

Rebeka Sowa

20 december 2017 at 21:16

buziaki świąteczne

report

blue eye

21 december 2017 at 22:45

i wzajemnie

report

ApisTaur

20 december 2017 at 21:12

co prawda nie jestem fachowcem/ ale kombajny raczej nie orzą ani nie bronują ziemi (poetycko- nie kaleczą jej) / więc na miejscu byłby tu jednak pług // miłość nie jest regułą / dlatego należy do wyjątków / zdarza się więc tylko nielicznym//:)

report

Rebeka Sowa

20 december 2017 at 21:17

bo ja baba mieszczuch jestem, już korektoruję.

report