Dla nas - Spółka - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Spółka
	ALL WORKS Poetry (34) About me Friends (8)

20 december 2011

Spółka

miało śnieżyć marzeniami
kolorami śladów jesieni
nie pada na biało
powiało nadzieją mroźnie zielono
złudzenia osadziły szadź na gałązkach
w bombkach promień odbitych wspomnień

dzyń dzyń dzyń

przytulam ręce
niemłode pielęgnowane na dzisiejszy dzień
by opuszkami uspokajać widelce
stań za mną gdy zmywam
tak dobrze czuć spokój na plecach

z boku lepiej widać
tamten obraz sprzed lat ty i ja
razem nie razem obok poprzez
obrazy rozedrgane w blasku świec
milcząc stoję za tobą

uśmiechnięta

20 december 2011 at 20:12

gratuluję, niebywała atmosfera. cisza, spokój, ale i tęsknota, przepięknie podana. zachwycają te wersy i wprowadzają w drżące światełko świec. :)) piękne. :*

21 december 2011 at 21:16

taki miał być ten wiersz. :) dziękuję i pozdrawiam :)

20 december 2011 at 20:20

dobrze, spokojnie we dwoje;))

21 december 2011 at 21:16

istotnie, to wielki dar, nawet w nieobecności. pozdrawiam i dziękuję.

Anna Maria Magdalena

20 december 2011 at 20:24

:))) miło

21 december 2011 at 21:17

i mnie również. pozdrawiam serdecznie. :)

20 december 2011 at 20:27

nostalgicznie, z klimatem ciepła i serdeczności; spokój na plecach - to finezja; pozdrawiam :)

21 december 2011 at 21:17

to finezja, oczywiście, że tak. dziękuję i pozdrawiam serdecznie. :)

20 december 2011 at 21:24

tak dobrze czuć spokój... :)) pozdrawiam :)

21 december 2011 at 21:18

tak dobrze, Milo. :) pozdrawiam. :))

20 december 2011 at 21:55

jest dwoje jest dobrze:))))

21 december 2011 at 21:18

a i owszem. pozdrawiam. :)

20 december 2011 at 23:26

Przede wszystkim - spełnienie i poczucie bezpieczeństwa - to znajduje w wierszu i bardzo mi ten klimat odpowiada:)) Dobrego:))

21 december 2011 at 21:21

mnie również, Dal. bardzo dziękuję za obecność pod wierszem :) pozdrawiam.

20 december 2011 at 23:29

podoba mi się też :) zwłaszcza uspakajanie widelców opuszkami

21 december 2011 at 21:22

potrzeba matką wynalazku! dziękuję, Aniu, za zauważenie widelców :)) pozdrawiam.

21 december 2011 at 08:53

wróciłam. nie sposób odejść od tego wiersza. zachwyca ciszą, spokojem i wspaniałym głębokim uczuciem. brawo.

21 december 2011 at 11:53

zaispirowałeś, to masz! :))

21 december 2011 at 21:23

cieszę się, że tak Cię przyciąga, to raduje. a za piękny, zimowy, ciepły wiersz baardzo dziękuję. :))

21 december 2011 at 21:27

no tak :)

22 december 2011 at 18:48

:)) no tak :) dziękuję, Istar.