moskwa – berlin – rio de janeiro - Ustinja21 - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Ustinja21
	ALL WORKS Poetry (211) Prose (9) Diary (4) Photography (22) Postcards (9) Handmade (68) About me Friends (28)

11 october 2011

Ustinja21

moskwa – berlin – rio de janeiro

życie w takim miejscu wymaga koncentracji
spuść je z oka a wielbłąd i stado tłustych krów przejdą
przed twoim nosem w ucho
igielne którym cerujesz swoją
rzeczywistość.

to wszystko czym chciałam tu płakać,
jutro przyjdzie poważniejszy wiersz
i będzie załatany na cztery spusty.

teraz
jedz jabłuszko póki gorące
sumienie nie wypali ci pestek na czole.

uważaj pod nogami zabliźniło się człowieczeństwo.
patrz w serca pod wiatr i na oślep. za każdym razem w innym języku.
do utraty duszy.

18.08.2011r.

11 october 2011 at 22:41

czas niepokoju

11 october 2011 at 22:44

Za dużo niepokoju. Chodzę nabuzowana, jak wulkan.

11 october 2011 at 22:55

W "zamkniętym na cztery spusty" "spust" oznacza część zamka, tę, która szczęka przy zamknięciu. Co mam zatem zobaczyć, gdy czytam o "wierszu załatanym na cztery spusty"? Coś dziś we mnie ma ochotę wołać o teksty, w których słowa nie olewają aż tak rzeczywistości. Cóż mi po słowach, które przy bliższym spojrzeniu okazują się tylko ładnie wyglądającymi literami? Dobrego.

11 october 2011 at 23:01

пусть будет :) miło, że wpadłaś ze swoim zdaniem na temat formy :)

11 october 2011 at 23:04

usti, ale to nie jest forma, to jest istota ? czyż nie?

11 october 2011 at 22:58

trzeba powiedzieć po prostu - dziwaczne

11 october 2011 at 23:00

sęk w tym, że to nie jest dziwaczne. litery nie są dziwaczne

11 october 2011 at 23:02

Jeśli człowiek jest dziwny, to i teksty dziwne pisze :)

11 october 2011 at 23:04

dziwaczne rady dla potencjalnych czytelników

11 october 2011 at 23:05

ej. Młode, jakieś facecjonistyczne się robisz? fajne :)

11 october 2011 at 23:11

Nie ma rady, wiese, trzeba się do życia uśmiechnąć, zwłaszcza po szyciu :) Bo blizny się szybko ulatniają z pamięci ludziom :)

11 october 2011 at 23:15

Ech, Ustinja, dziwność to dla mnie naturalny stan świata w ogóle, zatem i ludzi, więc żadna trudność, heh. Ja tylko tęsknię za tekstami, które ją nieco dyskretniej ogłaszają. Bo tych coraz mniej.

11 october 2011 at 23:15

Zrozumiano. Zapamiętano. Postaram się bardziej na przyszłość ;)

11 october 2011 at 23:04

a dla mnie to bardzo ciekawy wiersz :))

11 october 2011 at 23:06

pewnie w miejscu cerowania uchem igielnym...hm..

11 october 2011 at 23:11

-.- aj, gryź dalej, co mi tam. nic zmieniać nie będę. niech was te litery nadal dłubią w oczy.

11 october 2011 at 23:15

oj, usti, nie być tak nieugięta :)

11 october 2011 at 23:17

miałem na myśli cały wiersz bo tylko wtedy nabiera sensu, pojedyńczy wers nic nie mówi dla mnie :)

11 october 2011 at 23:16

tak tylko zajrzałam

11 october 2011 at 23:24

Miło i tak zawsze cię gościć. Nawet jeśli dłubiesz palcem między słowami ;P

11 october 2011 at 23:24

Usti nie być nieugięta. Usti spokojnie się uśmiechać :)

12 october 2011 at 12:52

/uważaj pod nogami zabliźniło się człowieczeństwo/ nie rozumiem, ale i nie muszę