idziemy dalej - i chwyta mnie za ręke, prowadzi
jakby była moim ojcem i matką, dłonie ma ciepłe
a palce drżą melodię, którą znam z jej dzieciństwa.
jestem zmęczona - tak mówią kobiety, które
nie mogą więcej. kamienie toną, nie utrzymują się
na wodzie dłużej niż spojrzenie.
co najwyżej obejmę ją, powiem kocham, ugotuję
kaszę mannę z łyżką masła, poleje sokiem malinowym
nie zaśpię przed snem, a jutro pójdziemy nad wodę,
i zobaczy, że nie wszystkie kamienie od razu toną.
niektóre są tylko kształtem, nie ciężarem.
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
"że nie wszystkie kamienie od razu toną. niektóre są tylko kształtem, nie ciężarem. wersja do druku" - fantastyczna fraza szkoda tylko ze toną od razu czyli jednak toną
report
jednak toną, w większości, ale wystarczy wrócić do zabaw z dzieciństwa, puszczać kaczki, mam wtedy wrażenie, że odpływają, nie toną
report
"[...] Chwiejny przechodzień, idę przez targ uliczny po utracie mowy. [...] Dwie Cyganki wstające z popiołu biją w bębenek i tańczą dla nieśmiertelnych ludzi. Echa, gołębie w zamieszkanym albo pustym, nikt nie troszczy się, niebie. Wielki mój lament, bo myślałem, że może trwać rozpacz i może trwać miłość. W białym mieście, które nie żąda, nie nazywa, a było i będzie". [Cz. Miłosz, Biel]
report
Sorry, tam jest: W białym mieście, które nie żąda, *nie zna, nie nazywa, a było i będzie.
report
Łatwo się wzruszam, a teraz... popłynęłam.
report
lubię takie pisanie. trudno je określić, czy jest stricte smutne, czy może to taka odmiana radości... ale zostawia ślad i drżenie, które sprawia, że przewijasz stronę, by znów zatrzymać się na i w słowach. dobranoc, M. :)
report
kamień kamieniowi nierówny / można chodzić po kamiennych kobiercach / można je nosić... na sercach //
report