gdy prawie wszystko gra - laura bran - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	laura bran
	ALL WORKS Poetry (61) Prose (6) Postcards (5) About me Friends (25)

20 november 2011

laura bran

gdy prawie wszystko gra

"Ustawmy zatem dekoracje
jakiś wschód słońca albo zachód"

nad stawem w parku
kępy trawy niech przypominają nam szuwary

ptasie schronienia
wybujałe

papieros - ciepło, woda - łąkę
i te fontanny też udają

iluzja jedzie na rowerze
fantom człowieka się przechadza

to nic. to cisza wgrana jako relaks
podczas

szarpiącego zmysły
umierania

---
Motto: Wiktor Woroszylski

20 november 2011 at 18:05

Uśmiecham się nie licząc na rewizytę/ jestem wszak tylko omamem, rekwizytem;)).Pozdrawiam:)

20 november 2011 at 18:28

a do szarpania zmysłów się nie przyznajesz? ;)

20 november 2011 at 18:32

zmysły dziś bliskie umierania, to prawda lecz bez zamysłu szarpania;))

20 november 2011 at 18:43

zapadam w sen a sen zapada się we mnie - i rzeczywistości nic do tego ;)

20 november 2011 at 18:22

aromatem, dotykiem, westchnieniem. i ja i ja. zamykam oczy. buziaki niewyspane. :)

20 november 2011 at 18:31

niewyspane sny wysypują się z poduszki - zamykam okna - pada śnieg

20 november 2011 at 18:32

i znów mini wpadło jak nalot nielotów :))

20 november 2011 at 18:37

nalot nielotów - lądowisko na monitorze ;)

An - Anna Awsiukiewicz

20 november 2011 at 18:47

szarpiącego zmysły/ umierania / - mocne słowa:)

20 november 2011 at 18:51

Ano, An. czasem tak mam. Ty też?

An - Anna Awsiukiewicz

20 november 2011 at 19:02

Oczywiście że miewam :)

20 november 2011 at 18:48

i znów i znów, taka mini-malna u Ciebie. chciałabym. uziaki!

20 november 2011 at 18:52

mini minimalizuje iluzje ;) - to z niewyspania chyba :))

Małgorzata Krupińska-Nowicka

20 november 2011 at 20:38

Tytuł: "gdy prawie wszystko gra" bardzo kontrastuje z wiele mówiącym końcem wiersza: "szarpiącego zmysły umierania ". Zrobiło to na mnie wrażenie, Lauro...

20 november 2011 at 22:31

wrażenie, to dla mnie bardzo dużo. dzięki za podzielenie się nim :)

20 november 2011 at 22:02

w odbiorze bardzo pomogło mi przygotowanie :)

20 november 2011 at 22:33

to niedobrze, że było potrzebne przygotowanie. cóż. trudno ;(

20 november 2011 at 22:34

"ptasie schronienia / wybujałe // papieros - ciepło, woda - łąkę / i te fontanny też udają // iluzja jedzie na rowerze / fantom człowieka się przechadza // - to nic. to cisza wgrana jako / relaks". Iskrzący fragment. Dobrego.

20 november 2011 at 22:41

obraz-opis. cieszy, że nie najgorszy :) Dobrego.

20 november 2011 at 22:41

zatrzymał i zaciekawił :)

20 november 2011 at 22:42

fajnie :)

21 november 2011 at 21:39

piękny, a dwie pierwsze zmiotły mnie, zatwardziałego wędkarza :)) a całość uspokaja i koi. wspaniały wiersz. podchodzę kilka razy, coraz bardziej zachwycony. pozdrawiam.

22 november 2011 at 17:29

co łowisz? słowa, słowa słowa ;)

oczy jak pustynia

21 november 2011 at 22:15

cyt;"iluzja jedzie na rowerze fantom człowieka się przechadza"- najlepsze:-)

22 november 2011 at 17:29

no tak, zgrabni byli :))

Małgorzata Krupińska-Nowicka

28 november 2011 at 21:00

Umieranie trwa nie raz nawet, gdy wokół gra prawie wszystko"...

28 november 2011 at 21:10

prawie :) jak rozklekotana furtka z nadmiaru przechodniów ;)