a to morze grało - Wieśniak M - diary

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Wieśniak M
	ALL WORKS Poetry (801) Prose (73) Diary (269) Photography (24) Postcards (3) Handmade (24) About me Friends (94)

24 october 2013

Wieśniak M

a to morze grało

ani się obejrzał ani nie odchrząknął
trwał
choć mówią że przez sen coś bąknął
lecz czy prawda to ci
czy kolejny mit
czekali daremnie aż po blady świt
w rosnącym napięciu i przy gapiów tłumie
aż może jednak zagra majestro
dum dum dum na dumie

24 october 2013 at 22:01

przypomina mi się Kantor i dyrygent stojący wśród fal :)

25 october 2013 at 05:42

gdy następnym razem/ fala o brzeg walnie / kogo winić - fal?- nie!/ będę powtarzał to dobitnie zawzięcie/ wszystkiemu winni - oni - dyrygenci!/):)))

24 october 2013 at 22:30

dum dum dum:) echo powtarzało:)

25 october 2013 at 05:43

...nie sam wszak lecz z echem:)))

24 october 2013 at 22:40

i nic nie nadął, bo i nic nie chwycił/ ale tłum wielki natchnieniem zachwycił// ;)

25 october 2013 at 05:45

www.youtube.com/watch?v=4LJpTnUWNj8

25 october 2013 at 05:45

:)))- otóż to:))))

24 october 2013 at 23:20

:)

25 october 2013 at 05:40

:)

Jerzy Woliński

25 october 2013 at 11:26

szum morza to nastrojowa muzyka:)

25 october 2013 at 11:55

można go zamknąć w muszelce i zanieść go do domu:)))

28 october 2013 at 19:10

morze grało, a dumę maestra głęboko w muszli miało :)))

28 october 2013 at 19:17

:))- zachowalo dla niepowołanych uszu:)))

28 october 2013 at 21:23

:d a mijestrone ani się obejrzał / jak już nawet nie na jedno! / na oboje oczu przejrzał! / i okrzyk wydał / z samego siebie / z głębi ducha! / i z głębi skóry - niecnego fartucha: / o, kulo! / ziemska kulo moja! dum dum ty / widzę widzę ciebie! - i był dzięki temu / w siódmym siódmym niebie ;d

28 october 2013 at 21:32

/ przez siedem bram z siedmioma piotrami/ witając iluzję żegnając z marzeniami/ co przecież za ostatnim staną się ciałem/ o kule! kulę się doskonale/ idąc do was drogę podpierając wiekiem/ ( nie dostrzegając że to siódemka piekieł);)

28 october 2013 at 21:42

:d o piekło / piekło! / ale nie-bo-lało / póty póki w piekle pamięci zostało / na tyle by / wyrzec zbolałymi usty / za siedmioma górami / za siedmioma rzekami / tam gdzie mieszkał ósmy / upiekło się może / wiadoma to sprawa / temu kto w technicolorze płakał / i w rzęsistych brawach ;d

29 october 2013 at 05:49

jako się rzekło/ nie wiem dnia którego/ będziesz miał siedem piekieł/ szanowny kolego/ tam mieszkaj gość się, korzystaj z luksusów/ w doborowym towarzystwie ciepłej atmosferze/ lecz czy to leży w człowieczej manierze?/ ograniczenie wolności wartością liczbową?/ każdy więc buduje swoje piekiełko na nowo/ wycina słowa na stosik swój swojszy/ ścigają się w mękach by nie być ten gorszy/ znaczy lepszy - z mniejszą ilością atrakcji/ by go ominęły tartarczne owacje:)))

28 october 2013 at 22:43

można bąknąć przez sen, ale ile rzeczy mogą wmówić... :))

29 october 2013 at 05:50

:))- o tak każdy będzie głosicielem owego bąkniecia na swoją nutę;))))