konieczność - JoT Eff - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	JoT Eff
	ALL WORKS Poetry (99) Prose (10) Diary (3) Photography (4) About me Friends (26)

22 february 2011

JoT Eff

kiedy skóra staje się przeźroczysta,
widzi siebie. wędruje tam, gdzie drzewa
wydają się jej starsze. nocą, w sukience w groszki,
w której szczerzy mleczaki na fotografii z Juraty,
biega wśród chabrów. bezsenność w chabrach
może jednak jest darem. świtem,
pod kufajką po tacie słyszy stawy,
głośne jak rudziki o zachodzie słońca.
czesze rzadkie marzenia niczym włosy
starych kobiet. babia jesień do policzenia
na grzebieniach po mamie.

22 february 2011 at 18:40

kufajką po tacie :). małe "się" się chyba zgubiło.

22 february 2011 at 18:41

w którym miejscu?

22 february 2011 at 18:43

/kiedy na porcelanie pojawia przeźroczystość/,

22 february 2011 at 18:47

dziękuję, to dlatego, że tekst ciągle ewoluuje, w pierwszej wersji było "kiedy na porcelanowej lalce pojawia się przeźroczysta skóra" , za dużo wykasowałam.

22 february 2011 at 19:01

nie polecam się ;)

Wanda Szczypiorska

22 february 2011 at 22:21

Zanim sie w pełni utożsamię z peelką, a będę chyba musiała, muszę się dowiedzieć, co to za stawy pod kufajką?

22 february 2011 at 22:45

staw łokciowy, staw promieniowo-łokciowy, staw zęba kręgu obrotowego, staw promieniowo-nadgarstkowy, staw nadgarstkowo-śródręczny kciuka, staw ramienny, staw biodrowy, staw krzyżowo-biodrowy,staw mostkowo-obojczykowy .

Wanda Szczypiorska

22 february 2011 at 23:18

Czyli rzs. Znamy, znamy.

22 february 2011 at 22:28

Moim zdaniem "kiedy na porcelanowej lalce pojawia się przeźroczysta skóra"-mogło zostać, też ładne :)))

22 february 2011 at 22:46

mogło, poprzyglądam się jeszcze, dziękuję.

22 february 2011 at 23:20

Ładnie żonglujesz obrazami.

23 february 2011 at 10:11

:) - prawda? :)

23 february 2011 at 11:22

protestuje przeciwko przeróbce :-(

23 february 2011 at 11:40

Witkacy, to była konieczność.

23 february 2011 at 11:43

Nic nie musimy, chyba że tego chcemy. Szkoda bo miałem do niego wrócić. No dobra :)

23 february 2011 at 11:45

ale tu wielkich rewolucji nie było, kilka tylko rekwizytów zniknęło.

23 february 2011 at 11:45

i wersyfikacja.

23 february 2011 at 11:47

a tak w innym temacie teraz, zamiast wracać to się uprzejmie prosi o zestawienie, policzenie, pod swoim wybranym zdjęciem i ogłoszenie zwycięzcy, bo termin konkursu na ekfrazę minął!

23 february 2011 at 11:50

Już, och! Dzięki zaraz się biorę do tego. Nie bardzo wiem jak, ale spróbuje

23 february 2011 at 11:52

Witkacy, looknij pod sirte, możesz się zasugerować moim zestawieniem.

23 february 2011 at 11:53

ok, jadę z kokszem, dzięki

23 february 2011 at 11:09

serdecznie przepraszam komentujących, ale z wiersza została już tylko jedna zwrotka.

Jarosław Trześniewski

23 february 2011 at 11:28

Widzę. To zupełnie inny wiersz. Ascetyczny. Ale fraza trochę nie Joasiowa.:):)Nadal na plus.

23 february 2011 at 11:44

a mnie się zdaję ten sam, tylko łanów zbóż nie ma, maków, porcelany, pozbyłam się nadmiaru rekwizytów, wg mojej oceny bardzo słusznie, bo nadal jest o tym samym, ale mniej tłoczno.. To mój nowy wiersz, nie z archiwum, więc może teraz taka będzie joasiowa fraza ;-) I miło mi, że nadal, nadal na plus.

An - Anna Awsiukiewicz

23 february 2011 at 11:21

Cudne i te chabry!..moje wspomnienia z dzieciństwa( Mazury) . Piękny wiersz:)

23 february 2011 at 11:44

An, bardzo dziękuję.