11 july 2010
osiem
*
i ślubuję ci miły zapomnienie
serdecznie
ściągając z palca obrączkę
połykam ogon
sykliwie
w kącikach ust nieskończoność
wpuszczam jad
dziś we mnie jest
wczoraj rodzi jutro
Latest items:
other poems: Korzenie, Osty, To pole, bez (przedrostków), tak.tyka.nie, one, dom bez kantów, wosk, nano /Axis mundi/, kobalt, marsz, szaked*, osiem, skośne /Rapid Eye Movements/, twist,
Latest comments:
29 january 2026
Weronika
Grzech podnieść rękę na ziemię.
29 january 2026
sam53
podoba mi się beton, chociaż i asfalt też
29 january 2026
jeśli tylko
pływa kanalikami.. koło ust..
29 january 2026
Jaga
i trud najczęściej daremny. Zawsze jednak trzeba
28 january 2026
I szarosc głębsza..
28 january 2026
Beton trudniej skruszyć...
28 january 2026
witaj, dawno nie widziana..
28 january 2026
jak pamiętać..
27 january 2026
no i pamięć... och żeby nie ta pamięć, to
27 january 2026
"tylko zadrą" boli dłużej niż sztyletem...
27 january 2026
jest kilka receptur do przejęcia... ale mam
27 january 2026
fajnie! ... dzięki... pewnie i PL się ucieszy
29 january 2026
wiesiek
28 january 2026
wiesiek
27 january 2026
wiesiek
26 january 2026
wiesiek
25 january 2026
wiesiek
24 january 2026
wiesiek
23 january 2026
Jaga
20 january 2026
Jaga
20 january 2026
wiesiek
19 january 2026
Jaga