11 july 2010
osiem
*
i ślubuję ci miły zapomnienie
serdecznie
ściągając z palca obrączkę
połykam ogon
sykliwie
w kącikach ust nieskończoność
wpuszczam jad
dziś we mnie jest
wczoraj rodzi jutro
Latest items:
other poems: Korzenie, Osty, To pole, bez (przedrostków), tak.tyka.nie, one, dom bez kantów, wosk, nano /Axis mundi/, kobalt, marsz, szaked*, osiem, skośne /Rapid Eye Movements/, twist,
Latest comments:
20 february 2026
ais
Na pewno... Dziękuję.
20 february 2026
violetta
U jakie ładne:)
20 february 2026
Śliczny dziobak:)
18 february 2026
:) podoba mi się:)
18 february 2026
Jaga
Już bym wolała minus, zamiast odwilży i chlapy:))
18 february 2026
obie formy są poprawne wg mnie, naręcz jest
18 february 2026
sam53
krótko delikatnie :)
18 february 2026
ja bym się upierał przy "naręcze poezji"
18 february 2026
jeśli tylko
żeby było cieplej :)
18 february 2026
Tulipanowe pomarańcze :)
18 february 2026
Naręcz poezji w bukiecie wiosennym :)
18 february 2026
Tak, niejadalny, ale ładny i ciekawy z obu stron
20 february 2026
Jaga
19 february 2026
wiesiek
17 february 2026
wiesiek
17 february 2026
jeśli tylko
16 february 2026
wiesiek
16 february 2026
Jaga
14 february 2026
wiesiek
14 february 2026
Jaga
13 february 2026
wiesiek
12 february 2026
Jaga