7 november 2014

poetry

Istar
Istar

....

zdumiewająco blisko. o wszystkim jeszcze
słyszę w myślach. staram się nie szeptać.
przecież mogę wiedzieć co czuję od słów
bez drugiego człowieka.
ten ogród, do którego otwierały się
drzewa, kwitnie teraz jedną różą.
anomalia
.
8 november 2014 at 07:39

Autor to wrażliwy obserwator sensowności tu i teraz podmiotu ,akcent na poszukiwanie zgody w różnych sytuacjach życiowych - bardzo :) dobrego

report

alt art
8 november 2014 at 12:34

ten ogród kwitnie już tylko kwintesencją..

report

Bogna Kurpiel
8 november 2014 at 12:43

Pięknie piszesz o samotności: Dobrego Iskierko:))

report

agnieszka_n
8 november 2014 at 19:41

Niech kwitnie ten kwiat jak najdłużej i niech kwitnie - wreszcie...

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register