Jest naprawdę niezły wiersz, rytmiczny z dobrze rozłożonymi akcentami, pełen niby to znanych prawd ale podanych z wdziękiem, świeżo. Tylko w ostatniej zwrotce wkradł się dysonans. Gdybyś w drugim wersie napisał :jest urok co budzi pożądanie, a w wersie trzecim zamiast "Twoje" użył Twe i ewentualnie zamienił w ostatnim wersie "moje" na me, wiersz do końca zachowałby swój przyjemny dla ucha rytm. Pozdrawiam :)

zgłoś

To, jest!

zgłoś

Dziękuje za wskazówki i oceny. Krytyka mile widziana. Wskazując uchybienia pomagacie :)

zgłoś

Sugerowane zmiany wprowadziłem. Dziękuję

zgłoś

A mi zdecydowanie brakuje tutaj jakiegoś własnego języka. Może pointy? Anegdoty? Jakiegokolwiek zaznaczenia indywidualizmu twórcy. Czegokolwiek co mogłoby zainteresować. Bo litanię truizmów można recytować do znudzenia. To tutaj mogłoby może robić za tekst do piosenki, ale jako wiersz jest troszkę zbyt suche.

zgłoś

A ja uważam, że jest bardzo życiowy, ciepły, z nutką romantyzmu, miły do czytania, do przemyśleń, do nostalgicznych wspomnień, bardzo mi się podoba, i podoba mi się styl pisania, przypomina mój styl...pewnie autor tekstu ma romantyczną dusze...tak trzymać, mało w tym świecie młodych ludzi o tych walorach, a szkoda....zapewne są jeszcze młode dziewczyny tęskniące za takimi młodymi romantykami... Lepsi są od ,,bardzo niebezpiecznych". Trudna poezja nie przemawia do ,,ogółu". Ludzie pragną czytać coś, co im uświadomi, że świat nie zmierza do ,,kamiennych serc". Gratuluję Panie Vladi!!! Pozdrawiam serdecznie. Mari

zgłoś