Wojtku jak dawno:):)Warto było poczekać na Twój kolejny świetny wiersz.Pozdrawiam serdecznie:)

zgłoś

Panie Wojtku, cudowne te kobiety czarnobrewe, nasienie mniszka, jedwabne desenie tkane przez pająki, paprocie - fontanny próżności. Podoba mi się Pańska poezja, wydaje się być domkniętym, czystym kryształem jakkolwiek można rozumieć moje słowa:)

zgłoś

czytam pierwszy raz Pana wiersz i nie ostatni ponieważ zbyt szybko czytałem i pamiętam niewiele ( mewy ,brwi ,welon ,dmuchawce, pająki ,muzyka ,komórka i paprocie )oczywiście zobrazowane poetycko ,to po pierwsze a po drugie to jako czytelnik chcę go dobrze zrozumieć i kolejny raz przeczytać z przyjemnością i bardzo powoli

zgłoś

Ja tylko się przypomnę jako wielbiciel Pana wierszy. I tutaj cmokam z zadowolenia. Jedynie ostatnie dwa wersy jakoś lekko śmierdzą zatęchłą mickiewiczowszczyzną i jakoś nie współgrają z dzwonkiem telefonu komórkowego.

zgłoś

Wiersz zachwycający, subtelny, leciutki i tak romantyczny, że chciałoby się zatrzymać go na dłużej. Jakże się cieszę, że dotarłam tutaj by go znaleźć. Warto było. Znów mogę mieć uśmiechnięte marzenia. Pozdrawiam :)

zgłoś

dziekuje Pani Magdo:) Ten wiersz to antyteza mojego Noza do ostryg. Szczesliwsza historia:)

zgłoś

kwintesencja wrażliwości:))) kłaniam się :))) pozdr.K

zgłoś

powiało poezją

zgłoś