amor fati

ukradkiem
wieczór
wszeptał się do zlewu

talerze wirowały w wodzie
jak planety
zbyt mało znaczące by trafić
do horoskopów

na desce
leżała cebula

warstwa po warstwie
zmieniała się w noc

płakałem

te łzy nie były żalem
raczej dowodem że coś jeszcze
potrafi przenikać w człowieka

za oknem
Byk ciągnął swoje gwiazdy

trzeba kochać
własne przeznaczenie

więc kochałem

widelec
który wróci jutro

kubek
który wróci jutro

cebulę

która umierając
staje się częścią wszystkiego

i wodę

krążącą cierpliwie
między odpływem
a Drogą Mleczną