17 października 2026

poezja

smokjerzy
smokjerzy

półpróg

między chwilami
szczelina

słowo
zawieszone w milczeniu

zmierzch
przenikający do światła

znaczenia
opuszczają jesień

tu
liść
jest drżeniem
które zapomniało
skąd przyszło

Weronika
17 października 2026 o 22:29

U schyłku lokalnej anomalii w powszechnej entropii.

zgłoś

smokjerzy
18 października 2026 o 08:52

Gdy entropia przysypia, wiersz ma swoje pięć sekund...

zgłoś

tetu
19 października 2026 o 08:32

Bardzo subtelny i nastrojowy wiersz. Zwłaszcza ostatnia strofa. Istotą jest nie tylko przemijanie, ale też zagubienie, utrata tożsamości. Tytuł świetnie spina dwa światy. Refleksyjnie. Pozdrawiam.

zgłoś

Jaga
20 października 2026 o 22:24

Z jesienią refleksje się mienią :)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się