półpróg | smokjerzy

	smokjerzy
	ALL WORKS Poetry (435) Prose (18) Diary (101) Photography (127) Postcards (3) About me Friends (18)

17 october 2026

poetry

smokjerzy

półpróg

między chwilami
szczelina

słowo
zawieszone w milczeniu

zmierzch
przenikający do światła

znaczenia
opuszczają jesień

tu
liść
jest drżeniem
które zapomniało
skąd przyszło

Weronika

17 october 2026 at 22:29

U schyłku lokalnej anomalii w powszechnej entropii.

report

smokjerzy

18 october 2026 at 08:52

Gdy entropia przysypia, wiersz ma swoje pięć sekund...

report

tetu

19 october 2026 at 08:32

Bardzo subtelny i nastrojowy wiersz. Zwłaszcza ostatnia strofa. Istotą jest nie tylko przemijanie, ale też zagubienie, utrata tożsamości. Tytuł świetnie spina dwa światy. Refleksyjnie. Pozdrawiam.

report

Jaga

20 october 2026 at 22:24

Z jesienią refleksje się mienią :)

report

Contact with us

Report this item