czasem wydaje mi się, deRuda, że na Twoje rysunki patrzę przez pryzmat muszli. Musisz je malować sympatycznym atramentem pod każdym swym obrazem, Dziewczyno ;)

zgłoś

dobry plan, może wpiszę autograf w kształt muszli :)

zgłoś

(tak w ogóle zbieram kamienie i muszle ;) ostatnio koleżanka wzbogaciła mnie o piękne kamienie i muszle z fiordów norweskich - w tym przypadku niezwykłe były kamienie nie muszle )

zgłoś

teraz już jestem przekonany co do Twej muszelkowej wyrazistości :)

zgłoś

zbieram czasem kamyku których tak mało jest u mnie :) Muszelki również. One jak perły w niekończącym się piasku.

zgłoś

mam taki plan, że jak już dużo ich na zbieram, to będę jeździć po świecie i je pozostawiać w różnych miejscach, a potem będą się geologowie dziwić, jakim to cudem hiszpańskie struktury kamieni znajdują się na Islandii itd :)

zgłoś

to mi przypomina nowelę Mrożka właśnie o wykopaliskach za ileś tam lat ;)

zgłoś

kurcze wychodzi na to że nie znam tej noweli...

zgłoś

to zbiór noweli Mrożka przetłumaczonych na francuski. Podarowałem przyjacielowi i sam z ciekawości przeczytałem, deRuda. Nie pamiętam tytułu francuskiego :)

zgłoś

aż dwa razy przeczytałem tak soczyście napisałaś, Marta ;)

zgłoś

to tak na wszelki wypadek...gdybyśmy się zagubili Damianie :)

zgłoś

na wszelki a bez wszelkich to zagubienie jak węgorz czasem się wywinie ;)

zgłoś

zagubienia bywają nieznośne..dobra mapa silne dłonie = piegowate wytchnienie :)

zgłoś

byle pewnie i bez skrótów :)

zgłoś

bez skrótów i do celu...berek:) ostatni stawia wino :)

zgłoś

stawiam nawet gdy przegrasz :)

zgłoś

latarnia mruga:) pozdrawiam.

zgłoś

no to pomrugamy sobie. Przecież tak dobrze :) Marta

zgłoś

Morze lęk i szacunek wzbudzają a piasek? ...sam nie wiem ;)

zgłoś

fatamorgana bez przekłamań ;)

zgłoś

nieprzewidziane są ścieżki kartek zwykle. Czasem myśl krąży na odległych orbitach podświadomości. Wydarzenia-zakłócenia zmieniają ich spokojne loty i wtedy jak komety wynurzają się w przestworzy. Zdjęcie z przedwczoraj a myśl bolesna o odejściu Michała to wczoraj. Tyle pełności jest w Twych słowach, Aniu :)

zgłoś

tak, rozumiem, dziekuję

zgłoś

zawsze z dobrym poczuciem humoru, Moi ;) Rozbroisz każdego :)

zgłoś

masz wiele z architekta, Aśćka. Komponujesz i miasta całe budujesz :) . Ten dom widoczny był od lat skazany na samozagładę: morze miało go pochłonąć. A on ciągle jest i tętni życiem :) i nie fatamorganą ;)

zgłoś

dziękuję, miło mi:) nie znam się na architekturze za dobrze, ale metafora miła:) lubię to zdjęcie, ponieważ przypomina mi Solaris Tarkowskiego i to zdjęcie jeszcze jedno z latarnią i trzema ludkami:) im dłużej patrzysz tym się bardziej zbliża i ożywa:)

zgłoś

Aśćka, lubię ten dom. Kojarzy mi się z wichrowym wzgórzami i ma coś nawiedzonego w sobie. Masz niezwykłą pamięć. Nawet moje własne gasną z czasem dla mnie jak spadające gwiazdy ;)

zgłoś

(dokładnie tak, zanika i wraca, jak wichrowe wzgórza:) pamiętam, bo to była ciekawa rozmowa o sensie pasji, przeżywania tego co się robi:) yhym, no tak te gwiazdy rozwiną temat kosmiczny, do czego powrócimy:) ale dziś oddalić się muszę z czerwonym długopisem w galaktyki SOS:):) wrócę tu:)

zgłoś

bardzo lubię ten film i kojarzy mi się z tymi oboma zdjęciami https://www.youtube.com/watch?v=fg_is-QG_ys

zgłoś

znowu mnie wysyłasz do kina ;)

zgłoś

piasek u krople wody uniesione wiatrem stwarzają miraże :)

zgłoś

to koczowisko u stóp domu ;)

zgłoś

ten z przodu to mieszkalny, Tuż za, biały, to Hotel de la plage :)

zgłoś