éphéméride | Damian Paradoks

éphéméride

An - Anna Awsiukiewicz

12 czerwca 2014 o 06:56

ładnie...

Veronica chamaedrys L

12 czerwca 2014 o 09:39

...jest taka efemeryczna...:)))

12 czerwca 2014 o 09:57

'meryczna' comme la mer ;)

redlady

12 czerwca 2014 o 10:43

..zostawiam ślad.. bycia ;)

12 czerwca 2014 o 11:15

rozpoznaję po dekolcie :)

12 czerwca 2014 o 14:19

haha Damian ;)

12 czerwca 2014 o 14:19

uwielbiam te małe, zadziorne i zaradne stworzonka ;) ten tu miał Cię na oku ;)

12 czerwca 2014 o 15:13

a Ty jak na mnie patrzysz, Księżniczko? :) Bo ja na Ciebie po męsku ;) (żargon od fryzjera z dzieciństwa )

12 czerwca 2014 o 15:16

haha na Ciebie Damiana ? czy na to pierzaste stworzonko ? bo się pogubiłam :))

12 czerwca 2014 o 15:19

stworzonko jednak bardziej przelotne ode mnie mimo że ja i ty, ty i ja w internecie ;)

12 czerwca 2014 o 15:21

:)) wieloznaczny jesteś dziś Damianie

Jerzy Woliński

12 czerwca 2014 o 20:21

podrzucę ziarna ...

12 czerwca 2014 o 21:29

ziarna są mile widziane bo nie tylko piaskiem wróbelek żyje ;) Jerzy

Emma B.

12 czerwca 2014 o 21:35

posłałaby taką kartkę, osobie podobnej do autora :)

12 czerwca 2014 o 21:39

teraz wiem, że wyślesz mi kartkę, Emma :)

jeśli tylko

13 czerwca 2014 o 23:07

przysiadam :)

doremi

16 czerwca 2014 o 14:29

ma to coś - atrakcyjny w swojej szarości :)

16 czerwca 2014 o 17:05

wróbelki mają wiele z figlarności, Doremi :)

Slawrys

24 czerwca 2014 o 07:27

świetna ilustracja i wersy ... ziarna niepokoju sieja niestety, ale te skrzydła to fakt .. chcesz-masz i unosisz się gdzieś "ponad"

24 czerwca 2014 o 08:46

za uwagę szczerze dziękuję :)

Aśćka

17 lipca 2014 o 00:16

Efemeryda : trwało to dzień / dzień tylko / dramat trzech w jedności /od horyzontu na wschodzie / po spokojny zachód / rozwijał się wątek / wiary nadziei miłości / wart nie wart był ten dzień / wahań i powrotów / odejść i pewności / bycia razem / choć krótko / urwał się z powodu // trudno

Aśćka

17 lipca 2014 o 00:17

:) tchnieniogenność szarych ptaków jest w moim przypadku przysłoniowo-przyptakowa:)

18 lipca 2014 o 10:31

czarny od tłumu przystanek miejski / a tu poemat przykucnął skromnie / nadjechał warkot i tłum weń wyssał / oddechem pełnym zwrócił się do mnie

Aśćka

18 lipca 2014 o 12:00

śliczny wierszyk:) dziękuję

18 lipca 2014 o 21:18

kto wie gdzie i kiedy okrągłe koła tworzą się na wodzie gdy nieoczekiwanie kamyk wpada w wodę ;) (pod wpływem myśli przewodniej książki Hervé Commère 'Les ronds dans l'eau' :) )