2 października 2013

poezja

aPotem
aPotem

z listów do męża który śpi

nasze piegowate córki
noszą sukienki w groszki
i kamienie w kieszeniach
z jakichś wyjazdów bzy jaśminy
i inne robactwo nie stanowią dla nich tajemnic
kiedy wpadają na górę wołają twoje imię
wprawiając boga w zakłopotanie

co wieczór długo rozplatam im włosy
do ziemi chowam modlitwy
mgielne opiłki na granicy dłoni
tsunami okruchów
 
tak im się kiedyś przyśniłeś
jakby cię wcale nie było
ale wiem że to rozumiesz

Bazyliszek
2 października 2013 o 23:12

wymowne, ale czy rozumie:))))

zgłoś

ALEKSANDRA
2 października 2013 o 23:57

"tak im się kiedyś przyśniłeś jakby cię wcale nie było ale wiem że to rozumiesz" nie rozumie...

zgłoś

issa
3 października 2013 o 00:02

Z poczuciem, że czytam rzeczywiście o czymś. Podoba mi się: półgłosem, a bez niedostatków połowiczności.

zgłoś

issa
3 października 2013 o 07:11

hej, ghost :) no to chodźmy razem

zgłoś

deRuda
3 października 2013 o 00:06

na tak, bardzo na tak

zgłoś

jeśli tylko
3 października 2013 o 00:09

po prostu

zgłoś

An - Anna Awsiukiewicz
3 października 2013 o 07:24

podoba mi się ..

zgłoś

mua
3 października 2013 o 10:52

mię na jeszcze dłużej ...nalesników zdążyłem nasmażyc i nadal nie wiem co napisać ;))

zgłoś

aPotem
3 października 2013 o 18:19

Dziękuję za czytanie i dobre słowa.

zgłoś

alt art
10 października 2013 o 13:44

głowembymdał, że czytałem..

zgłoś

aPotem
10 października 2013 o 13:46

Nie rozumiem?

zgłoś

alt art
12 października 2013 o 13:23

może czytałem niezalogowany..

zgłoś

no i piasek w kieszeniach czasem noszą:)

zgłoś

aPotem
11 października 2013 o 21:56

noszą

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się