Poezja

dziecko uczy się budować 
zdania
podrzędnie złożone
powoli żegna się 
z panią od siedmiu gór, rzek i trzech króli
mamamam pięć – mówi - jeszcze
popełnia błędy, wymyśla, skleja słowa
mam szczęście - dodaje - I mam - wszystko
równoważnikiem nadaje sens dwóm tysiącleciom


siada na ławeczce w ogródku
pod uleną, która ma 
pewną cechę: nie wtrąca się
przyjmuje, rozkłada się
przycięta – przyspiesza
by rzucić 
więcej cienia
ścięta - nie odrasta