Urodziłam się na końcu świata, tuż po
dobranocce. Zanim matce odeszły wody,
byłam akwarelą z rudą plamką na oku.
Chyba wtedy pierwszy raz ojciec odpłynął
stając się szczątkami morza, fioletowym
niebem nad naszymi szkicami.
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
to ja się urodziłem 0 23 30, pora na horror :)
zgłoś
To wiersz, nie życiorys, więc mam nadzieję, że niesie w sobie nieco więcej treści. ;)
zgłoś
trudne są początki każdego, może zaczynamy , gdy zrywamy pępowinę...
zgłoś
Może...
zgłoś
Świetny wiersz. Urzekający fragment: "Zanim matce odeszły wody, byłam akwarelą z rudą plamką na oku". Strofa o ojcu również udana.
zgłoś
Dziękuję Ajw.
zgłoś
Tak, też uważam, że to świetny wiersz, super metaforycznie obrazowany, choć jego wydźwięk, msz brzmi bardzo gorzko. Miłego wieczoru życzę :)
zgłoś
Dziękuję Wolnyduchu. Masz rację, wydźwięk jest nieco gorzki, ale jeszcze nie potrafię pisać inaczej. Pozdrawiam. :)
zgłoś
Ale po co inaczej, jak piszesz esencjonalnie i działasz na emocje? A tak poza tym, msz właśnie smutek czy goryczka są jak najbardziej wiarygodne, bo w końcu życie, to nie bajka. Serdecznie :)
zgłoś
zaiste, swoimi wierszami i fotografiami udowadniasz, że potrafisz widzieć to, co niewidzialne...
zgłoś
Dziękuję.
zgłoś
Subtelne.
zgłoś
:)
zgłoś