|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Dziennik (646) Fotografia (1790) Grafika (1)
Pocztówka poetycka (357) Handmade (200) O autorze Znajomi (80) | |
Kochany mój,
na czerwonych witkach nienazwanych krzewów
siedzą poranne nadzieje błędy i spojrzenia
i śmieją się głośno jak sroki
z mojej zawiedzionej miny
gdy jeszcze mi się zdaje
że (przed)wczoraj trwa w echu..
Ten się śmieje, kto się będzie śmiał pojutrze.
zgłoś
nie da się zajrzeć nawet na przedostatnią..
zgłoś
nie pijmy zatem za błędy...
zgłoś
czyż ważny temat..
zgłoś
zdrowie ważniejsze
zgłoś