Dziennik

" i jeszcze to niedowierzanie, jak zły sen który trzeba obudzić... "

pamiętam …

przerażenie głuchych telefonów
gdy zostali niebytem
niepewność
przez mgłę

suche gardło
z obawy o dziś i jutra
gdy kostucha wzięła
dodatkowe pół etatu
światło było po
ich stronie

nadejszła ubrana
tylko w siebie rzeczywistość
i wracali zza granicy niedomówień
ptakami
milcząc dumnie

zostaną w sercu
na zawsze
 
http://www.youtube.com/watch?v=De4v6jbELMk