28 grudnia 2017

poezja

ApisTaur
ApisTaur

Nienarodzenie

koniec na początku
smutek krzyk milczenie
iskra w niewiniątku
zduszona kamieniem
 

alt art
28 grudnia 2017 o 17:13

alfons i omega..

zgłoś

ApisTaur
28 grudnia 2017 o 17:18

tylko i pomiędzy?//

zgłoś

bosonoga - Gabriela Bartnicka
31 grudnia 2017 o 09:17

Smutne :( Ale na przekór smutkowi - Dobrego Nowego Roku!

zgłoś

ApisTaur
31 grudnia 2017 o 13:00

dobrego Bosalku /to ja się nie spodziewam/ pozdrowionka//

zgłoś

Ania Ostrowska
31 grudnia 2017 o 15:17

bardzo zgrabnie napisane i przeraźliwie smutne. I nie potrafię niczym tego złagodzić ani ocieplić. Tak w istocie jest, czy może raczej - bywa.

zgłoś

ApisTaur
6 stycznia 2018 o 23:27

dzięki Aniu / cóż /jak najdzie...//

zgłoś

Ananke
6 stycznia 2018 o 23:25

a miało już być na wesoło albo chociaż optymistycznie.... a tu taki obrazek namalowałeś....

zgłoś

ApisTaur
6 stycznia 2018 o 23:29

pusta kartka daje wiele możliwości / to jedna z nich / dzięki An /

zgłoś

ApisTaur
6 stycznia 2018 o 23:31

może oczko wstecz jest mniej...?

zgłoś

Ananke
6 stycznia 2018 o 23:38

trochę mnie zmyliło te oczko, bo se pomyślałam o liczbie 21 :)

zgłoś

ApisTaur
6 stycznia 2018 o 23:40

ja tam w metrykę nie patrzę //:)

zgłoś

Ananke
6 stycznia 2018 o 23:41

hehe chciałabym znowu te 21 :)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się