5 grudnia 2017

poezja

ApisTaur
ApisTaur

W progu

cudownie znów ujrzeć twoją postać miła
przytul nie wystarczy ręki wyciągnięcie
nawet gdy cię nie ma wiedz że zawsze byłaś
w sercu i umyśle co zapomnieć nie chce
 
nie słów mi potrzeba lecz bliskości twojej
która niczym zorza mrok w sercu rozgania
więc gdy jeszcze jesteś to zaraz się boję
że znów się obudzę bez ciebie kochanie

pociąg
5 grudnia 2017 o 18:57

niezmienność przychodzi jak noc rozogniona/ w próg domów gdzie okna parami się świecą/ i tak to unosi że postać kobiecą/ wyłania z oddali to szczęście że płoną/ :)

zgłoś

ApisTaur
5 grudnia 2017 o 19:23

cieplutkie podziękowanie //:)

zgłoś

Hania
5 grudnia 2017 o 22:26

miło się czyta

zgłoś

ApisTaur
5 grudnia 2017 o 22:30

aaa/ miło się wita/::)

zgłoś

jeśli tylko
5 grudnia 2017 o 23:34

zaśpiewaj ;)

zgłoś

ApisTaur
6 grudnia 2017 o 10:28

Tak acapella?//:)

zgłoś

Wieśniak M
7 grudnia 2017 o 12:50

" na każdym miejscu i o każdej dobie"jak wieszcz raczył słusznie zauważyć /więc piszmy co nam leży na wątrobie/ a chocby mimo apanaży:))

zgłoś

ApisTaur
7 grudnia 2017 o 13:37

/ póki atrament jest w piórze / a kartka bielą się ścieli / piszmy by jak najdłużej / czytać nas jeszcze chcieli// :)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się