Poezja

I jak już jesteś
namacalnie bliski
zasadzę Ci w żyzny mózg
oset swoich racji.
Wiesz,
na wypadek gdybyś
myślał.
Nie wyplenisz beze mnie.

I jak już zasiejesz
niodwołalnie powielając
otworzę Ci rżące serce.
Wiesz,
na wypadek gdyby
przeważyło.
Nie pokochasz beze mnie.

I jak już stwardniejesz
naprawdę cały 
wcisnę Ci w martwą dłoń
pukiel swoich włosów.
Wiesz,
na wypadek gdyby
sklonowali.
Nie odrodzisz się beze mnie.