sunę pociągiem
przez sen Bóg nie wie gdzie
Bóg nie wie gdzie Bóg nie wie gdzie
więc spekuluję że z nicości w coś na kształt nieokreślony
żądam zasłonięcia okien aby nie rzucać okiem
na potwory co wypełzły z uszminkowanych ust
i zagnieździły się na zewnątrz mnie rozpłaszczając języki na szybach
ich ślina spływa mi po piersiach na brzuch
ekstrawagancja dla podróżnych pierwszej klasy!
oto konduktor oznajmił że pomyliłam tematy
więc kiedy już zwrócę serce w cuchnącej toalecie
napiszę pachnący wiersz o miłości
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
intersyty:)
zgłoś
przeczytałam kilka pobieżnie. masz potencjał, który niepotrzebnie wyhamowuje i spłaszcza fajne kawałki:-)
zgłoś
rozwiń myśl, proszę :)
zgłoś
w tym tekście sunie do "po brzuch", potem się wykoleja.
zgłoś
Dobry wiersz, dobry rytm, i gdzieniegdzie wpasowujące się dyskretnie rymy. Kupiłam, Milla. :) Dobrego... ;)
zgłoś
świetne !
zgłoś
Nie wiem, skąd mi się biorą te drobne rymy , bo generalnie jestem na NIE jeśli chodzi o rymowanki...pewnie to jakoś tak podświadomie...świadomie pracuję nad rytmem ..pozdrawiam
zgłoś
zajrzałam. z listy najświeższych komentów. i jak dla mnie to tutaj jest zanadto niedyskretnie, znaczy sensy wywalone na wierzch jak jęzor, który nie pozostawia już niczego w niedomówieniu. kontrast z końcówki to kaliber armatni: nie ma chyba człowieka, który by po jego huknięciu bez namysłu nie pojął, w co strzelano. wolę jednak zdecydowanie strategię mniej wojenną: "im ważniej, tym ciszej". dobrego.
zgłoś
p.s. "sunę pociągiem / przez sen Bóg nie wie gdzie / Bóg nie wie gdzie Bóg nie wie gdzie". Natomiast to - bardzo fajne.
zgłoś
przyjmuję pokornie za i przeciw i zaglądam do Twoich wierszy, bo mądrze piszesz i jesteś subtelniejsza ode mnie
zgłoś
heh, ja z kolei nie mam najbledszego pojęcia, czy jestem subtelniejsza od Ciebie. być może jest akurat na odwrót, tyle że jeszcze nie znalazłaś w poezji języka harmonizującego się z Twoim rodzajem wrażliwości: cóż można tak naprawdę wiedzieć o człowieku, którego twarzy, oczu, rąk się nie widziało. powodzenia w szukaniu i znajdowaniu:)
zgłoś
twarz, ręce i oczy nie składają się na subtelnośc wnętrza Pozdrawiam:)
zgłoś
hm, może się równie dobrze wydawać, że jednak i one się na nią składają. jak by się ją komunikowało bez ciała;)?
zgłoś
będę czekał na ten pachnący wiersz, ucieszy mnie jeśli napiszesz równie dobrze jak ten :)))
zgłoś
jest wiersz.
zgłoś
ten wystarczająco pachnie miłością
zgłoś