chwila

Dotknij mnie, 
drżącą dłonią, białą
tak nieskazitelnie, delikatnie
...jak tylko ty tylko potrafisz,
dotknij ustami śniadej szyi
chcę się upić dziś troszeczkę
i zapomnieć na chwilę
jak brak tchu, jak się oddycha,
obtul mnie raz jeszcze
pledem swych ramion
wyrwij z drżenia lęk
zostawiając tylko
dreszcz.

zaranie

 
Świt miał swój czas
jak wszystko tutaj dokoła
na niebie nie było księżyca
czerń nocy nabierała
głębi jaśniejącego granatu
malując
wierzchołki drzew i nagich gór.
 
Poranna mgła
spowolniła
ten codzienny szkic
zmieniając wody jeziora
w mleczne profilowane
szkło.
 
Pierwsze promienie
słońca zalewać zaczęły
rozmytą mieszaninę
zieleni, pomarańczy i złota
delikatne muśnięcia,
purpury i czerwieni,
zaznaczając wszystko
(...)

--- cały tekst ---

Tobie

Gwiazdy, kwiaty,
 
cztery żywioły,
 
one jedne
 
jeszcze mówią mi
 
po imieniu.

"Nocne rozmowy Nikodema"- 2 rozmowa

 
To znów… ja…Jestem…Panie
Witaj ….nieznany …
Choć …wiem, bom słyszał,
że zwą Cię Jehoszua.
 
Ach! Starości moja, Nikodema, niespokojna
ja sędziwy starzec,
której trosk w młodości
oszczędzono
choć, mam ja i swoje cienie,
to po latach trudów
srebrem doświadczenia
życie posypało skronie
co dzień otwieram karty ksiąg,
Przymierza
nad tekstami rozmyślając
coraz więcej ślęczę
myślę, kontemplując.
 
A oni…..
w Wielkim Sanhedrynie,
choć trochę
(...)

--- cały tekst ---

"Cisza"

Cisza

Ona taka cicha
spokojna
lekko oddycha
...bezpieczna i gdzieś schowana
widzę tylko zarys piękna.
Ja i Ty.

Słyszysz? Cisza.

Boję się szeptać
żeby przypadkiem nie zbudzić
żeby nie ucichła
cisza…

Słyszysz? Cisza.

Cisza w naszych sercach zamknięta
a jest taka lekka
cisza….

"Tajemnice swiatła"

Na granatowej pierzynie nieba
zawieszone
różne gwiazdy,
tutaj słonce,
tam sierp księżyca
powiedz mi Boże,
czy to początek,
czy tez kres świata?
Jaki to malarz
pomalował na krawędzi nieba
tajemnice światła?

"Nocne rozmowy Nikodema"

[ * ]

Obiecaj mi…
Panie
jak ostatnią kroplę wody
przelewać mnie będziesz
spokojnie
z ręki do ręki
aż…do utraty tchu


Jestem
ja i Ty
jesteśmy my
a oni... zostali
posnęli
Spójrz
słońce dawno schowało jasną twarz
za akacjowe i złocone mury Świątniccy
za obrys miedzianej bramy
za gajem oliwnym
lustrzana tafla jeziora pod odległymi wzgórzami
księżycem nieśmiało lśni.
(...)

--- cały tekst ---