Poezja

za szkłem wspomnień
konające cienie
dawnych przyjaciół
w tunelach myśli gubią się


ktoś spojrzenie rzuci
martwym wzrokiem

inny ktoś
gest wykona w ciszy

niezrozumiały już



cienie bledną
pod życia pokrywą
opadając na dno studni
zapomnienia