Dzwonią psy metalowym nieszczęściem
wyją śmiechy zapomniałe jak śmiać
w deskach budy jest trochę bezpieczniej
przed nią tylko okrągły świat
Lecą wrony niebem szerokim
swoją radość krakają kra kra
nieszczęśliwe mam cztery łapy
smutno sobie łańcuchem gram
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
mam łańcuch i targam go po ziemi/ zrzucisz jarzmo przeklęte/ lecz co to zmieni?/ przykuty do serca drepczę dookoła/ czy miska jest pusta czy wesoło woła/ ...
zgłoś
:)
zgłoś
Wracam kolejny raz, teraz czytałam na głos, jest dobrze, upewniłam się, słuchając. Bardzo ciekawie spostrzegłaś - okrągły świat, bardziej może krąg, którego promień określi ów dzwoniący metal. Dobrego! :)
zgłoś
smutne okręgi... dobrze opisałaś. pozdrowienia :)
zgłoś
Dziękuję :)
zgłoś