9 stycznia 2016

poezja

drachma
drachma

Oculus

czas się zatrzymał
otworzyłem oczy i spojrzałem
na wodę spokojnie
płynącą opodal

miłego dnia
kasjerka powiedziała
do mnie
bezgłośnie odpowiedziałem
„dziękuję”

a przecież
niekoniecznie jest wesoło
siedzieć cały dzień
przy kasie
w supermarkecie
i być miłą

chodzę z wózkiem
bezmyślnie
dokonałem subskrypcji
jest w tym
jakaś niewyrażalna
pustka

mijam ogródek
restauracyjny i park rozrywki
jak opisać podróż
bezkrwawe safari
biorąc życie za bary
jestem korespondentem
wojennym

oferuję żywego siebie
przebijając się
przez twoją senność
wyświetlanego w głowie
filmu

trzeba wypracować
mechanizm
reakcji neurologicznej
wyłączania czystej
niezmąconej rozkoszy

technika wciąż się rozwija
jest coraz łatwiej
oglądając obrazki z reklamą
podawaną wraz
ze światłem powietrzem
i paszą

alt art
20 czerwca 2016 o 12:46

wynalazł drugie oko czyli dał nam świadomość sferyczności; pięć minut urosło do rozmiarów najistotniejszego gwoździa; kwintesencji sensu..

zgłoś

jeśli tylko
20 czerwca 2016 o 13:45

bronię się przed reklamą, ale to właśnie tak..

zgłoś

Ananke
20 czerwca 2016 o 19:50

reklama, światło, powietrze i pasza .... smutne...

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się