ból istnienia ... i jak mówią , że gdy boli , to wiadomo , że się żyje ... a życie gwałtownie zmienia kierunki , które są też boleśnie odczuwane ... kuszące chwile ... chociaż mogą nas potępić , dają pewne wytchnienie ... jak zwykle z przyjemnością czytałam Twój wiersz , Albercie :)) pozdrawiam :))

zgłoś

Albercie : 'brakuje' - literóweczka;; w pierwszej części trzy razy "się" - może inaczej ? pozdrawiam :))

zgłoś

"i ta groźba wieczności" -przeraża i mnie, ciekawy i głęboki, pozdrawiam:)

zgłoś

groźba wieczności tylko jeżeli w ną wierzysz

zgłoś

spoko. masz czas na te przejścia :)) podoba się wiersz, a puenta! plus oczywiście. :*

zgłoś

podoba się, pozdrawiam

zgłoś

super!pozdrawiam

zgłoś

moim zdaniem bez trzeciej strofy. Pozdrawiam :)

zgłoś

grozba wiecznosci zawsze odstraszy od zycia. przynajmniej od zycia w takim swiecie jaki znamy. zatem- nie brooklynski most lecz na druga strone swiata przebic sie...

zgłoś

jakby pośrodku jeszcze coś było - bardzo zagadkowe, ale ewidentnych nie wiem czemu trochę mi psuje nastrój :)

zgłoś

ciężko jest być pustką

zgłoś

jeszcze raz podyskutuję o bez echa albo słów i tutaj czuję pewną barokowość wypowiedzi w tej linijce

zgłoś

Puenta super podkreśla całość:)) Refleksyjnie ale puenta jakby relaksowała czytelnika i dobrze, ze taki uśmiech w jego kierunku:))) Dobrego:)))

zgłoś

Piszesz tak jak lubię! Nie udziwniasz, zostawiasz na jakiś czas swoje słowa w mojej pamięci... Miłego dnia!

zgłoś

zatopiłam się w tych przemyśleniach.Pięknie.

zgłoś

i ta groźba wieczności - no nie można tego pominąć:( i tego się obawiam.Tak tkwię...:(

zgłoś