Istnienia - Al. - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Al.
	ALL WORKS Poetry (15) About me Friends (36)

12 april 2012

Al.

gdy nie mogę pogodzić faktu istnienia
nerwowo szczypię rękę
ból staje się wyznacznikiem

brakuje mi przejść
z jasnego w ciemne i odwrotnie
jakby pośrodku jeszcze coś było

sterowana cisza słów kreśli byty
wystawione za nawias
nasilają apetyt wchłaniania

i ta groźba wieczności

12 april 2012 at 13:03

ból istnienia ... i jak mówią , że gdy boli , to wiadomo , że się żyje ... a życie gwałtownie zmienia kierunki , które są też boleśnie odczuwane ... kuszące chwile ... chociaż mogą nas potępić , dają pewne wytchnienie ... jak zwykle z przyjemnością czytałam Twój wiersz , Albercie :)) pozdrawiam :))

12 april 2012 at 15:16

Dziękuję za refleksyjny, obfity i miły komentarz !!! :) Frapująca interpretacja :) ciepło pozdrawiam ! :)))

12 april 2012 at 13:10

Albercie : 'brakuje' - literóweczka;; w pierwszej części trzy razy "się" - może inaczej ? pozdrawiam :))

12 april 2012 at 15:17

Poprawione :) Dzięki za uwagi ! Jak zawsze trafne! Pozdrawiam :))

12 april 2012 at 15:48

:))

12 april 2012 at 13:14

"i ta groźba wieczności" -przeraża i mnie, ciekawy i głęboki, pozdrawiam:)

12 april 2012 at 13:16

niektórzy powinni się bać ;))) nie pokarzę palcem kto np ;))

14 april 2012 at 16:52

Powinni powinni :) Dzięki za poczytanie :) Pozdrawiam !

12 april 2012 at 13:21

groźba wieczności tylko jeżeli w ną wierzysz

12 april 2012 at 13:22

*nią :)

14 april 2012 at 16:52

Wiara to dobry pomysł :) Pozdrawiam !!!

12 april 2012 at 15:47

spoko. masz czas na te przejścia :)) podoba się wiersz, a puenta! plus oczywiście. :*

14 april 2012 at 16:53

Dzięki ślicznie ! :*

12 april 2012 at 16:02

podoba się, pozdrawiam

14 april 2012 at 16:54

Dzięki za poczytanie ! Miłego ! :)

12 april 2012 at 18:32

super!pozdrawiam

14 april 2012 at 16:54

Dzięki :)))

13 april 2012 at 22:27

moim zdaniem bez trzeciej strofy. Pozdrawiam :)

14 april 2012 at 16:55

Aniu przemyśle to :) Fajnie, że jesteś :)

Towarzysz ze strefy Ciszy

16 april 2012 at 10:59

grozba wiecznosci zawsze odstraszy od zycia. przynajmniej od zycia w takim swiecie jaki znamy. zatem- nie brooklynski most lecz na druga strone swiata przebic sie...

17 april 2012 at 11:14

Miło Cię widzieć Towarzyszu! :) w wierszach często poruszamy problemy, które jakby izolują nas od życia... gdy się w nie zgłębiamy często nie mamy już nic do stracenia alni nic do zyskania...

16 april 2012 at 17:28

jakby pośrodku jeszcze coś było - bardzo zagadkowe, ale ewidentnych nie wiem czemu trochę mi psuje nastrój :)

17 april 2012 at 11:15

Słuszna sugestia :) Dziękuje ! Pozdrawiam ! :)))

16 april 2012 at 17:38

ciężko jest być pustką

17 april 2012 at 11:50

i jakże ciężko ją zapełnić... Miło Cię widzieć Konradzie ! :)

17 april 2012 at 11:24

jeszcze raz podyskutuję o bez echa albo słów i tutaj czuję pewną barokowość wypowiedzi w tej linijce

19 april 2012 at 15:33

Pozostawię jak jest ' barokowo' :)) Dzięki za sugestię :)

18 april 2012 at 23:06

Puenta super podkreśla całość:)) Refleksyjnie ale puenta jakby relaksowała czytelnika i dobrze, ze taki uśmiech w jego kierunku:))) Dobrego:)))

19 april 2012 at 15:40

Dziękuję :)) i uśmiecham się w Twoim kierunku !!! :)

bosonoga - Gabriela Bartnicka

19 april 2012 at 07:24

Piszesz tak jak lubię! Nie udziwniasz, zostawiasz na jakiś czas swoje słowa w mojej pamięci... Miłego dnia!

19 april 2012 at 15:49

Dziękuję, cieszę się że gdzieś zostawiam cząstkę siebie i to na dłużej... :) Bardzo cenię Twoje zdanie i Twoją twórczość :) Miłego !!! :))

An - Anna Awsiukiewicz

19 april 2012 at 07:41

zatopiłam się w tych przemyśleniach.Pięknie.

19 april 2012 at 15:51

Aniu! Dziękuje :))) ja w Twoich też nierzadko tonę... :)

19 april 2012 at 17:19

i ta groźba wieczności - no nie można tego pominąć:( i tego się obawiam.Tak tkwię...:(