tu się nie zgodzę, ale może to tylko negacja prawdy? bo niestety, na chwilę obecną nie umiem rozwinąć swego sprzeciwu... może innym razem?

zgłoś

Bywają jednak w tym samym czasie, inaczej trwanie byłoby nie do zniesienia. :)

zgłoś

trudność sprawia nam bycie tu i teraz - a wydawałoby się najprostsze :)

zgłoś

Jarku, na szczęście kilka razy zdążyłam, choć to mało. Pozdrawiam :-)

zgłoś

Jarku, pomyślę :)

zgłoś

ile zdążymy - tyle nam lżej na sercu, wszystkiego (co by się chciało) - nie da się

zgłoś

"Wieczność przed nami / i wieczność za nami / a dla nas chwila / między wiecznościami"...:)

zgłoś

być może nie rozumiem intencji, metafory, oczywiście, że może tak być. Ale czytając wprost buntuję się na "nikt nigdy". Dzisiaj byłam świadkiem takiego zdarzenia. Brnęłam po nieodgarniętym ze śniegu chodniku na przystanek. Tuz przede mną młoda kobieta popychała wózek-spacerówkę, małe kółka grzęzły w śniegowym mazidle, było jej widocznie ciężko. Wreszcie nam obu udało się wyjść na lepiej przetarty kawałek i mogłam ją wyprzedzić. Kiedy mijałam zapatuloną budkę spacerówki usłyszałam dziecinny głosik dziewczynki: "kocham cię mamusiu". Kobiet odpowiedziała: "ja też cię kocham myszko". Nie odwróciłam się by uśmiechnąć się do matki porozumiewawczo i z rozczuleniem. To była ich chwila. Ani przed ani po. One zdążyły.

zgłoś

Miałam załatwić wiele spraw w ,,międzyczasie" i nic. Mnie się podoba miniaturka.

zgłoś

wygląda, że wiesz więcej mi..

zgłoś

Mnie myśl na górze przyćmiła. Nie przekonuje mnie autorskie objaśnienie. Można pomyśleć, że nawet martwe nie "trwa", lecz "staje się" /np. częścią czegoś innego/. I o możliwych przemianach żywego już nie wspominać.

zgłoś

Nie sadzę, ze bezradnie, wszystko chyba jednak zależy od świadomości i umiejętności odpowiedzi na pytania: po co? dlaczego? :)

zgłoś

Jestem, dobrze, że jesteś. Nie ma znaczenia czy chwilę przed, czy moment po...

zgłoś

dobrze by bezradność trwała nie dłużej niż chwilę:)

zgłoś