11 grudnia 2011

poezja

kama
kama

Ptaki

Pierzaste dusze
białych ptaków
boją się
rozproszenia
tylko razem są
kluczem

Ich domem jest
miejsce początku
gdzie indziej
omdleją
zadławi je
tęsknota

Wtopione w tło
czują
beznamiętność
zamykają w sobie
niezapamiętany
sen

Wieśniak M
11 grudnia 2011 o 17:12

ptaki wtopione w niebo/ odnajdują klucze/ a ja patrzę i patrzę/ chciałbym powiedzieć...się uczę...:)

zgłoś

kama
11 grudnia 2011 o 17:14

pozdrawiam Cię miły kolego z kółka poetyckiego

zgłoś

Wieśniak M
11 grudnia 2011 o 17:16

dziękuję airam, i ja Ciebie pozdrawiam i dziękuję:))))

zgłoś

milena
11 grudnia 2011 o 17:54

pierzaste dusze... poezja w całości; pozdrawiam :))

zgłoś

kama
11 grudnia 2011 o 17:55

dzięki i serdeczne pozdrowienia

zgłoś

harrytruman
11 grudnia 2011 o 18:26

ptaki boją się rozproszenia. ten tekst także; rozproszył się niepotrzebnie.

zgłoś

kama
11 grudnia 2011 o 18:28

no cóż, tak to czułam

zgłoś

harrytruman
11 grudnia 2011 o 18:36

chodzi o wersyfikację; przeszkadza w odbiorze.

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się