zmieniłabym zakończenie

zgłoś

Nesco, dzięki za czytanie. Pozwolisz, że na razie posłucham Waszych opinii? Potem będę ewentualnie coś kroić i podmieniać...:)))

zgłoś

smutna refleksja. Dobrze się czyta.Pozdrawiam:)

zgłoś

Wieśniaku, dzięki! Za poczytanie też...:)))

zgłoś

zakończyłabym na przyzwyczaić. resztę niech sobie czytelnik sam dopowie, jeśli inteligentny i znajdzie paralelne odniesienia. hej :)

zgłoś

Dzięki lauro za czytanie i rady...:)) Pomyślę...:))

zgłoś

zakończenie trafne, można wśród ludzi czuć się samotnie:))

zgłoś

Można, można, czasem nawet bardziej...:))) Dzieki za poczytanie, budlejo...:)))

zgłoś

ja też bym zakończyła na "przyzwyczaić" :)

zgłoś

Wiersz w tej formie był wyróżniony w ogólnopolskim, co nie znaczy, że jest doskonały i że nie można go poprawić, więc zbieram opinie. Dzięki, Aniu...:)))

zgłoś

Pięknie Małgosiu, prosto z serca. Znam to, znam to uczucie aż nadto.

zgłoś

jeśli można, zatem: może bez słowa "będzie" na końcu i ew. układ wersów np: /można się przyzwyczaić/, w ostatniej zwrotce też... pozdrawiam :))

zgłoś

Dal, dzięki! milenko, słucham, zbieram, dziękuje!

zgłoś

ja tez sie przyzwyjaczylem:))

zgłoś

Optymistyczne jest to, że bywasz poza swoją samotnością. Skoro do niej wracasz... Gorzko-smutny wiersz. Pozdrawiam.

zgłoś

Bazyliszku, wprawdzie nie do końca wiadomo, czy to o mnie...:)) Ale faktycznie można się przyzwyczaić, jeśli się musi,. albo chce... Trzymaj się! Miło, że zajrzałeś. Januszu, skąd wiesz? :))) A, bo wracam... Uważny jesteś. Dzięki, dzięki!

zgłoś

Lauro, może nawet trzeba zmienić. Wszystkie uwagi za i przeciw przemyślę w wolnym czasie, tylko nie wiem, kiedy to będzie...:)))

zgłoś

a samotności inaczej - a jednak tak samo -http://truml.com/profile/poetry-detail/72912.

zgłoś

Ładne ujęcie. Podoba mi się.

zgłoś

Dziękuję za lekturę...:)))

zgłoś

nie jest się samotnym wśród przyjaciół, a tu takich masz, Małgorzato! pozdrawiam. :))

zgłoś

Masz rację, Spółko, że nie jest się samotnym wśród przyjaciół... Fajnie, że wpadłaś...:)))

zgłoś

Cieszę się Xym. Miło Cię gościć...:))

zgłoś

Nie czytając poprzednich komentarzy: bardzo mi się podoba. Całość :)) "wracam do swojej samotności ona mnie zna ja ją "

zgłoś

Witaj, Leszku...:)

zgłoś

Najboleśniej odczuwalna. Tak.

zgłoś

Należy się z nią zaprzyjaźnić,zrozumieć.Iść z nią do końca a może nawet dalej....Przecież ona nas kocha.

zgłoś

Jestem z nią. Z wyboru... Skoro nie mogę inaczej...:)

zgłoś

Podoba mi się:) Dodam że gdy człowiek pokocha siebie i tą samotność - to to się rozpłynie, zniknie:)Przerobi lekcję:)

zgłoś

An, cieszę się, że jednak :) To cenne, gdy znajduje się czytelników, którym się podoba :)

zgłoś

wspaniały,ale nie zgodzę się z tytułem,bo to ani katatymia,ani autokreacja,mślę że świadomy wybór:)

zgłoś