jedna puszka nie starczy:)))

zgłoś

Pewnie tak było... i tak zostało w pamięci. ;) Skąd ja to znam... Przypomniałaś mi, jak dawno temu w Bieszczadach spędziłam całą noc, siedząc na jakimś zboczu, pijąc wino i gadając... Do dzisiaj pamiętam smak tamtych papierosów... ;) Ech... :)))

zgłoś

PS. Tak mnie zabajerowałaś, Basieńko, że zapomniałam - zrób coś z tym rymem "dotykanie/przytulanie". ;) Może "przypadkowy rąk dotyk"? Buziak :)

zgłoś

celebracja--> a jednak lepsze jest celebrowanie?// niewypitych egri bikaver--> jest niezręczne, nawet jeśli krótsze- niewypitych? niedopitych butelek egri ? pasztetowa puszka to puszka po pasztecie ? prawda? a i brzmi lepiej i nie przywołuje pasztetowej jako wyrobu ?; skołczały ? ryzykowny neologizm, brakuje mu urody; inwersja w przedostatnim wersie chyba zbędnie żga słuch?; a przytulanie jest ze wszech nmar o.k.; hey

zgłoś

dzięki za uważne komentarze, ale tym razem zostanę przy swoim. Rąk dotykanie - bo wielokrotne, celebracja i niewypitych, bo ogniska, których nie rozpalono ze względu przerwę w życiorysie, wina, których nie wypito wspólnie, bo każdy poszedł swoją drogą, nie sfinalizowanie uczuć, które budziły się w te czarowne młodociane noce. Celebrare jest różnie aplikowane w języku polskim. Ja wykorzystałam tę formę

zgłoś

zniknęło kilka dalszych obronnych komentarzy. Skołczały nie jest neologizmem i dla mnie brzmi swojsko, bo używane w mojej rodzinie od dawna, przytulanie i dotykanie miało wprowadzić melodyczny nastrój, taki rodem z Piwnicy, celebracja ma inny odcień znaczeniowy niż celebrowanie, które jest bardziej pompatyczne i puszka - pomyślę, rzeczywiście może przesoliłam z tymi aluzjami do pasztetowej królowej masarni tamtych lat

zgłoś

a jeszcze co do tej inwersji w drugiej linijce to nie ma tam inwersji tylko jest zszywanie kogo czego czasu kim czym wspomnieniami

zgłoś