kruche podane delikatnie
w płatkach jaśminu
na słonych kamieniach
wąskiej i krótkiej drogi
modlitwy wracają
kiedy odchodzą małe szczęścia
przytulone do twarzy wciąż ciepłe
dłonie przykrywają pragnienia
jeden zimny skurcz wystarczy
by złożyć skrzydła
wrócić nasionem do ziemi
pociemnieją obrazy
nikt nie zadba o chwile
nie zmieściły się w ramy
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Pięknie! Ile w tym delikatności i ulotności... potrafisz dobierać słowa. Dobrze poskładane wersy :-):*
zgłoś
cieszy mnie Twój komentarz aguś :)
zgłoś
piękne piękne. :*
zgłoś
dziękuję :)
zgłoś
jak zwykle ...:)))
zgłoś
jak zwykle ;)
zgłoś
zamiast "jeszcze" - 'wciąż' ? bez "które" na końcu; może .... ? :))) buziaki:)
zgłoś
dziękuję mil, skorzystam :))))
zgłoś
:*
zgłoś
chyba awatary zmieniasz w stosunku do nastroju wiersza ;) no dobra, nie będę komentować tego co nie powinnam :D poruszyła mnie druga strofka, bo jak często doświadczamy tego w życiu...
zgłoś