15 października 2011

poezja

Arwena
Arwena

nie zaśnij przede mną

w wąskim korytarzu
nie zmieścimy więcej
staromodnych butów
 
jeszcze nie wyjeżdżajmy
 
z czasem litość przechodzi w czekanie
musimy zostać
i pozwolić by dojrzały wspomnienia
bez rozstań
 

Konrad Redus
15 października 2011 o 22:26

pierwsze skojarzenie? pożegnanie Forda z Samem w Białej Przystani, tak to sobie zostawię

zgłoś

Wieśniak M
15 października 2011 o 22:43

.... no właśnie i ten brzeg. Nie można dwa razy do tej samej rzeki.....

zgłoś

Arwena
15 października 2011 o 22:46

zalało brzeg.... zbyt dosłownie potraktowałam starość, inaczej wspólne bycie razem do końca... nie znam się na tym a przyglądał się dziś takiej parze, nie mogę uchwycić w słowach momentu kiedy wiązała mu szal i musnęła dłonią policzek a on ukradł tą chwilę dla siebie u ucałował jej niezgrabne palce... ech

zgłoś

Wieśniak M
15 października 2011 o 22:50

Oni nie podchodzą do brzegu, Snują się polami w bezpiecznej odległości od żywiołów. Starość lubi fundamenty. Podstawy nie piasek pod domkiem, nie rwący strumyk....

zgłoś

Leszek Lisiecki
15 października 2011 o 23:01

z czasem litość przechodzi w czekanie - bardzo refleksyjne - zadumałem się. Cały wiersz wbija w głęboką zadumę. Ale to dobrze

zgłoś

Arwena
15 października 2011 o 23:47

to dobrze..

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się