Kawalkada - Julka

	Julka
	WSZYSTKIE PRACE Poezja (37) Proza (1) Książki (1) Pocztówka poetycka (12) O autorze Znajomi (5)

5 grudnia 2011

poezja

Julka

Kawalkada

Dlaczego wyśmiewają sławienie miłości?
Preferują nijakość bez sensu i celu.
Przeciwnicy harmonii - wymyślili czeluść,
zsyp na słowika, gdy ich antynomię złości.

Od kiedy kawalkada wyruszyła szumnie,
straciły barwę serca, uczucia, i kwiaty.
Depcze sklepienie nieba, idąc szarym światem-
na kwiecistość języka nonszalancko plunie.

Choć natura umiera pod butem człowieka,
obudzą się z hipnozy przyszłe pokolenia.
Uderzą laską w skałę, znów popłynie rzeka,

przez zdeptane lazury, po minionych cieniach,
które przeżyły swoją świetność wymuszoną,
na błazeńskich czerepach, z królewską koroną.

lajana

5 grudnia 2011 o 14:45

Ożywiasz wyobraźnię, niczym Wernyhora, tak też zastanawiam się, ile prawdy w prawdzie i ile się spełni? Pozdrawiam!

zgłoś

Julka

5 grudnia 2011 o 17:26

Dziękuję lajana, my tego pewnie nie doczekamy, ale kto wie?

zgłoś

Florian Konrad

5 grudnia 2011 o 14:48

za dużo patetyzmu i szyków przestawnych, słąbizna, by nie rzec grafomania, niestety

zgłoś

Julka

5 grudnia 2011 o 17:47

Florian Należysz do końcówki mojego wiersza:) A błędy wytykasz niesłusznie, bo takich tu nie ma. Są tylko słowa potrzebne do sensu i treści.

zgłoś

budleja

5 grudnia 2011 o 16:22

a mi się wiersz podoba w przeciwieństwie do przedmówcy, podobnie odczuwam, co autor mówi w wierszu- ogólne nastawienie na brzydotę i że kiedyś musi nastąpić w sztuce renesans, choćby w poezji zapotrzebowanie na wiersze ładne bez wulgaryzmów:))

zgłoś

Julka

5 grudnia 2011 o 17:35

budleja, Bo widzisz, każdy broni swojego siedzenia:) Jeśli w komentarzach pisze o patosie i innych bzdurach, które nie pozawalają napisać prawdziwego wiersza, a tylko monstrum, odarte z uczuć, to musi tak reagować wszędzie. Dziękuję za podobne patrzenie na rzeczywistość.

zgłoś