łomatko

zgłoś

Sede - masz pw. ;) A co do wiersza, to powiedziałabym, że jest kawałek wymownej prozy. ;) Tylko pogrubienie na końcu niepotrzebne i chyba dałabym to także kursywą. ;) No to witaj po przerwie. :)

zgłoś

Heh Mila. Ban na "ósmym" mi nie pasuje, chyba tutaj pozostanę, jeszcze nie wiem. co do uwag - może to proza, sam do końca nie wiem. Ale jak odpowiednio przeczytać, może to podejdzie pod wiersz :) Co do pogrubienia - Wybacz, ale to po prostu musi pozostać :)

zgłoś

o matko, ale puenta dobra :)

zgłoś

Ale to "apel", musi ostentacyjnie wstrząsnąć. Yfff, Milka, daj mi się zastanowić :)

zgłoś

Skoro puenta ma krzyczeć to krzyczy. Mocno krzyczy. Dobrego:))

zgłoś

Dziękuję za opinie. A w kwestii wiersza, tematyki, stylu, sposobu podejścia do tematu (zresztą, jak zawsze, staram się tak, a nie inaczej), życie nie rozpieszcza. Nie koloryzuje, nie oszukuje i nie pozostawia złudzeń. Więc ja tez chcę być szczery z czytelnikiem. Po zdrawiam wszystkich po "come backu" na Truml :)

zgłoś

wydaje się, że to pokłosie opowieści o Oskarze i pani Róży, Sede - z przyjemnością czytam cię w nowym wydaniu. W twoich tekstach widać, że masz coś ważnego do powiedzenia

zgłoś

Dziękuje :)

zgłoś

Ale dołożyłaś!

zgłoś

Dołoży - łeś :))) Dziękuje :)

zgłoś