Bardzo lubię różnego rodzaju trawestacje - wiele potrafią powiedzieć. Do utraty tchu... i treść się dopełnia w pewien sposób. Krótki, jak szkic węglem, obraz, a niesłychanie wyraźny, dobrze skadrowany w dodatku nienachalnymi rymami. Warto przeczytać. Dobrej niedzieli, JJ. :)

zgłoś

przeciez ma klucze Jarku..wroci...zawsze wracaja

zgłoś

a jednak bywało, że nie wszyscy wracają, ale to nic, nic. klucze, to już coś - wiersz świetny jest;)

zgłoś

Klucze, mówisz; lecą żurawie.

zgłoś

u mnie już prawie "przeleciały", ale nie daję się, to pewne, JJ ;)

zgłoś

nigdy, never, jamais, riamh, mai, pa janm, никогда!;)

zgłoś

coś mnie w tym wierszu niesłychanie smuci

zgłoś

na tak:-)

zgłoś

Tytuł wziął za kudły. Nie wiem, trafniej bez pierwszego wersu? Czy z nim? I kiedy tak się przyglądałam, próbując zdecydować, jak u mnie, jednak w wersji prywatnej bez "znowu wyszedł". Pozdrowienie agnieszate.

zgłoś

powiedziało mi, że nie wolno pisać: "jebać"!!! a jak w cudzysłów wsadzę? a poza tym Autor może, a ja nie??? phi!

zgłoś

wsadziłam i mi nie napisało! czyli wsadzam ;D

zgłoś

ale mi jednak wywaliło ;(( a ja się "jebałam" super metafizycznie!!!!!!! szlag!

zgłoś

znaczy metaforycznie też.

zgłoś

Pięknie, do utraty tchu:) Zaniemówiłam:)

zgłoś

Jarku na tak. Krótko, treściwie. I gorzka pointa.

zgłoś